هزار سال نهاده‌اند . [ 1 ] [ گروه سوم : اركند [ 2 ] ] و ساليان اين گروه ، جزئى از ده هزار جزء اهل سند و هند است . گروه چهارم : اهل چين‌اند كه ساليان عالم خويش را صد و هفتاد و پنج « ربوه » و ثلث « ربوه » و نصف عشر « ربوه » نهاده‌اند . هر « ربوه » ده هزار سال است كه ساليان مدار مىشود : هزار هزار و هفتصد هزار و سى هزار و هشتصد و سى و سه سال و چهار ماه . گروه پنجم : ايرانيان و اهل بابل باستان و بسيارى از اهل هند و اهل چين ، با ايشان ، ساليان عالم خويش را سيصد و شصت هزار سال نهاده‌اند و اين ساليان مناسب است با درجات فلك و چون آن را بر ده تقسيم كنى سى و شش هزار سال به دست مىآيد كه مقدار زمانى است كه كواكب ثابته سراسر فلك را مىپيمايند ، زيرا اين ستارگان هر برج را در سه هزار سال مىپيمايند . و او گويد [ 3 ] طوفان ، در ميانهء سال عالم ، در نخستين دقيقه از برج حمل ، روى داد پس دانشمندان بر آن آگاهى حاصل كردند و اين سال را به عنوان اصل در نزد خويش محفوظ داشتند و آن را ساليان هزار ( سنى الالوف ) نام نهادند كه در جهان ، تغيير دهندهء زمان و دهور و اديان و ملل و حوادث عظيم - از قبيل ويرانى و آبادانى و از ميان رفتن پادشاهيها - ست . اين بنا بر چيزى است كه افلاطن و ارسطاطاليس ، و يونانيانى كه پيش از ايشان بوده‌اند ، ياد كرده‌اند . و گويد : مىگويند كه اين حوادث تأثيرى ازلى داشته است از همان نخستين آغاز آفرينش كه خداى تعالى ايام عالم را آفريد تا امروز . و مىگويند كه قبل از آدم ، امّتهاى بسيارى بوده‌اند با خلقى و آثارى و مساكنى و عماراتى و اديانى و پادشاهى و املاكى و خليفگانى كه در طبايع و اخلاق و كسب و معاش و معاملات ، بر خلاف اين خلق كنونى بوده‌اند . و گويند در بعضى جايها ، هزاران فرسنگ آبادانى به هم پيوسته بوده است با خوردنيهاى شگفت‌آور و زبانهاى غريب و قامتهايى در كوتاهى و بلندى و جز اينها كه هيچ كس نمىداند چگونه بوده است . و برآنند كه بر اثر طوفانها و زمين‌لرزه‌ها و بانگ

--> [ 1 ] اصل ، ارجيهر و هوار به ارجبهز اصلاح كرده و اصل آن آرجبهد است به تصريح بيرونى در تحقيق ما للهند . چاپ حيدرآباد 356 كه نشان مىدهد در ميان مسلمانان اين نام از قرن سوم به صورت تصحيف شده رواج يافته است . نيز مراجعه شود به طبقات الامم صاعد اندلسى ، چاپ شيخو ، 13 . [ 2 ] افزوده از طبقات الامم 13 و نيز مراجعه شود به تحقيق ما للهند 266 آنچه در متن ما به صورت السند و الهند آمده درست آن السند هندا ( سدهاند ) است . به معنى راستى كه در آن كژى راه ندارد بيرونى همان جا 118 ولى صاعد آن را به معنى « الدهر الداهر » گرفته به نقل از زيج ابن آدمى طبقات الامم 13 . [ 3 ] ظاهرا مرجع ضمير ، صاحب كتاب القرانات است .